Chłopiec ma dyslalię wieloraką, której terapię należy zacząć od usprawnienia narządów artykulacyjnych (język, wargi, policzki, podniebienie miękkie), a także od wypracowania prawidłowego sposobu oddychania w czasie mowy i spoczynku (wdech nosem i przedłużony wydech ustami; oddychanie nosem z zamkniętymi ustami). Równie ważne są ćwiczenia słuchu fonemowego, które należy wykonywać także w trakcie utrwalania i różnicowania wprowadzanych kolejno głosek. Warto również sprawdzić sposób połykania oraz stan spoczynkowy języka i długość wędzidełka podjęzykowego, ponieważ nieprawidłowości w każdej z tych sfer, mogą przyczyniać się do powstawania zaburzeń mowy. Trzeba pamiętać o tym, że zaczynamy usprawnianie mowy od wyeliminowania elizji, następnie przechodząc do substytucji i na końcu do wszelkiego rodzaju deformacji, uproszczeń i zniekształceń głoskowych. Wywoływani kolejnej głoski możemy rozpocząć dopiero wtedy, gdy poprzednia będzie dostatecznie dobrze utrwalona i zautomatyzowana w mowie czynnej. Kolejność wywoływania głosek jest zależna od możliwości oraz trudności, jakie napotyka dziecko. W trakcie prowadzenia ćwiczeń artykulacyjnych należy również równolegle prowadzić ćwiczenia poszerzające wiedzę o świecie i słownik czynny dziecka, np. poprzez utrwalanie nazw kolorów, różnicowanie warzyw i owoców, figur geometrycznych, układanie i opowiadanie historyjek obrazkowych, wysłuchiwanie i streszczanie krótkich tekstów narracyjnych, opisywanie ilustracji, itp.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...