. Bardzo trudno jest określić konkretne lub nawet przykładowe zachowania świadczące o autyzmie atypowym u dziecka, ponieważ każdy przypadek autyzmu jest inny, charakteryzuje się różnym repertuarem zachowań obecnych w klasyfikacji ICD-10. Pomiędzy autyzmem a autyzmem atypowym w rzeczywistości występują niewielkie różnice, te dwie jednostki różnią się występowaniem i stopniem nasilenia symptomów oraz oczywiście czasem, w którym się pojawiają. Osoba z autyzmem atypowym zwykle prezentuje znacznie mniej zachowań nietypowych względem ogólnie przyjętego wzorca rozwojowego niż osoba z autyzmem dziecięcym, Np. nie przywiązuje tak wielkiej wagi do rutyny dnia codziennego- stałości planu dnia lub drogi do szkoły. Jest bardziej elastyczne w kontaktach z innymi ludźmi i w swoich reakcjach na różne zdarzenia, może nie mieć problemu z "byciem" w relacji, natomiast może występować trudność w jej nawiązywaniu. Taka osoba może nie mieć trudności z produkcją słowną, a zupełnie nie radzić sobie z prowadzeniem dialogu. Próby podtrzymania dialogu mogą również służyć wymianie myśli ale może być on na tyle specyficzny lub niepełny, że nie zostanie podjęty przez partnera komunikacji. W zachowaniu może być niewiele stereotypii, mogą być też znacznie mniej nasilone niż w przypadku autyzmu dziecięcego. Osoby atypowe mogą utrzymywać połowiczny kontakt wzrokowy, dzielić pole wspólnej uwagi ale nie wchodzić w relacje społeczne. Może nie występować fascynacja jedną sferą życia, tematem czy przedmiotem, lub może  być ona niebyt nasilona i zmienna zależnie od etapu rozwoju dziecka.Tyczy się to również zabawy tematycznej, z którą dziecko może nie mieć żadnych problemów, ale mogą też występować trudności z podjęciem wybranych aktywności- z naśladowaniem, udawaniem, wcielaniem się w role, itp. Osoba posiadająca autyzm atypowy zwykle w mniejszym stopniu różni się od swoich zdrowych rówieśników, lub różni się jedynie w niektórych sferach życia. Jest bardziej elastyczna w swoich zachowaniach ale i trudnościach, prezentuje ich znacznie mniej lub z mniejszym nasileniem niż osoby, u których zdiagnozowano autyzm według klasyfikacji ICD-10 F84.0. Autyzm atypowy diagnozuje się, jeśli cechy całościowych zaburzeń rozwojowych pojawią się u dziecka po 3 roku życia  i nie są kompletne względem określanych kryteriów, nie występują w pełnym repertuarze lub ujawniają się z mniejszym nasileniem. Jeśli rozwój dziecka jest niepokojący i zaburzony, a nie można z całą pewnością strwierdzić autyzmu dziecięcego.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...