Rozpoczynając terapię kappacyzmu i gammacyzmu należy usprawnić mięśnie języka, przede wszystkim jego tylną część. Na tym etapie pomocne mogą się okazać ćwiczenia takie jak np.: naśladowanie płukania gardła "gulganie na sucho", ziewanie z szeroko otwartymi ustami, picie gęstych napojów (soków zagęszczonych, jogurtu) przez długą wąską słomkę, ssanie cukierków pudrowych lub opiłków czekolady umieszczonych na środkowej części języka przy czubku umieszczonym za dolnymi zębami, zlizywanie środkową częścią języka miodu z podniebienia twardego, wykonywanie sekwencji ćwiczeń: układanie płaskiego języka na dnie jamy ustnej, opieranie czubka języka o dolne zęby i cofanie całej masy języka w głąb jamy ustnej "uciekanie myszki do norki". "Zjeżdżalnia" - czubek języka umieszczony za dolnymi zębami a jego środek uniesiony w kierunku podniebienia twardego a także mlaskanie z szeroko otwartymi ustami, kląskanie jak konik i przyklejanie całej powierzchni języka do podniebienia z przesuwaniem o w przód i w tył w tej pozycji lub jego energiczne odrywanie od podniebienia. Pomocne może być również chuchanie, naśladowanie sowy (hu hu) lub śmiechu różnych postaci, np. dziadka- ho ho ho, babci- hi hi hi, itd. Gdy język i podniebienie miękkie będą odpowiednio przygotowane można przejść do etapu wywoływania głoski poprzez pokaz prawidłowej wymowy i pomoc w uzyskaniu odpowiedniego ułożenia języka w ustach dziecka. By wspomóc artykulację można delikatnie odchylić głowę dziecka do tyłu i przytrzymać czubek języka za dolnymi zębami za pomocą szpatułki. Gdy dziecko już układa artykulatory w odpowiedni sposób polecamy mu wypowiadanie głosek, które już zna, tzn. ta, to, te, tu, ty w tej właśnie pozycji. Gdy w ten sposób uzyskamy głoskę /k/ możemy przejść do ćwiczeń utrwalających z jej wykorzystaniem, jednak unikamy powtarzania głoski w izolacji, lepiej zacząć od sylab otwartych z jej wykorzystaniem oraz z logotomów aka, oko, eke, itd. Chcąc uzyskać dźwięczność przy artykulacji głoski /g/ dotykamy dłonią dziecka własnej krtani podczas artykulacji zbitek typu aga, ogo... i pomagamy uzyskać dźwięczność poprzez delikatne uderzenie "puknięcie" zgiętą w łuk dłonią klatki piersiowej dziecka w czasie artykulacji sylab otwartych ka, ko, ke, ku.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...