Przy występowaniu międzyzębowości należy rozpocząć terapię od wywołania głosek, których miejsce artykulacji jest najbardziej oddalone od wadliwej wymowy, czyli od głosek szeregu szumiącego. W ten sposób dziecko utrwala pionizację języka, jego prawidłowe ułożenie w czasie spoczynku, co zapobiega również występowaniu obecnej już wady w nowych głoskach, które jeszcze nie utrwaliły się w wymowie dziecka. Jeśli szereg szumiący będzie dostatecznie dobrze zautomatyzowany w mowie czynnej, można przejść do utrwalania szeregu ciszącego, jeśli również jest realizowany międzyzębowo. Jeśli natomiast seplenienie międzyzębowe występuje jedynie w szeregu syczącym, można od razu przejść do jego utrwalania po terapii szeregu szumiącego. Podczas terapii wymowy interdentalnej warto wprowadzić dodatkowe ćwiczenia usprawniające mięśnie warg, policzków i samego języka, by ich prawidłowe ułożenie stanowiło barierę dla wysuwającego się języka. Należy pamiętać, że  bez uzyskania dojrzałego sposobu połykania, oraz odpowiedniej pozycji spoczynkowej języka, nie może być mowy o eliminacji wspomnianej wady artykulacyjnej. Ponieważ nawet pomimo intensywnego i regularnego wykonywania odpowiednich ćwiczeń przez dziecko, jego samozaparcia i kontroli w czasie wymowy, niezliczoną ilość razy w ciągu dnia utrwala nieprawidłowy sposób ułożenia języka (pomiędzy zębami) w czasie spożywania pokarmów i przełykania śliny. Pomocne mogą okazać się również ćwiczenia prawidłowego oddychania, dzięki którym dziecko poprzez odpowiedni sposób kierowania wydychanym powietrzem uczy się również kontroli nad ułożeniem artykulatorów. Pracę na poszczególnych głoskach powinien poprzedzić etap przygotowawczy, opierający się na usprawnieniu mięśni artykulacyjnych, sprawdzeniu oraz w razie potrzeby nauczeniu odpowiedniego sposobu połykania i oddychania.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...