Niezależnie od tego jak długo dziecko uczestniczy w terapii logopedycznej, to logopeda, który zajmuje się nim w obecnej chwili powinien zwracać uwagę na problemy, które występują na bieżąco w danej chwili. Tzn., nawet jeśli jakaś sfera była już ćwiczona, co wiemy choćby z relacji rodziców, a nie jest jeszcze dostatecznie dobrze utrwalona, to należy do niej wrócić obecnie. To również powinno mieć miejsce w opisanym przypadku. Najpierw należy się zająć pionizacją języka, być może z powodu jej braku występują trudności z opanowaniem szeregu szumiącego, który nie może zostać w pełni zautomatyzowany, jeśli podstawowa pozycja języka dla jego wymowy nie jest utrwalona. Proponuję więc zacząć od utrwalania głosek szumiących w mowie, ponieważ taka kolejność pracy jest zgodna z eliminacją dwóch największych obecnie problemów- wycofywanie sygmatyzmu międzyzębowego poprzez oddalanie położenia języka od wadliwego miejsca artykulacji, a także utrwalanie w mowie i w piśmie trudnych połączeń głoskowych. Gdy ma miejsce taki rodzaj substytucji należy pochylić się nad sprawdzeniem słuchu fonemowego, który może być zaburzony i stąd mogą wynikać trudności w usłyszeniu różnicy między głoskami, co odbija się negatywnie na realizacji w mowie. Być może okaże się, że warto powrócić w ćwiczeniach również do tego etapu, gdzie usprawnia się słuch fonemowy, co na pewno nie zaszkodzi dziecku, a może jedynie wspomóc rezultaty terapii. Najprostszą radą na wymienione substytucje jest przedłużanie głoski, którą dziecko już realizuje, np. wymowa sylab "ccccccsssa" - "sa". Jeśli dziecko "usłyszy" prawidłowy dźwięk i będzie w stanie go zrealizować, z czasem będzie potrzebowało coraz krótszego "przeciągania" dźwięku, czas realizacji się skróci, co logopeda musi kontrolować.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...