Przede wszystkim trzeba przygotować język do zabiegu, tzn. już teraz wprowadzić intensywne ćwiczenia pionizujące język, by przyzwyczaić dziecko do takiej pracy oraz uaktywnić język, który po zabiegu uzyska nowe możliwości wykonywania precyzyjnych ruchów. Nie można również okłamywać dziecka, co do samego zabiegu, więc podczas spotkań poprzedzających frenotomię trzeba mu wyjaśnić, co zyska po zabiegu i jak wpłynie on na poprawę jego funkcjonowania. Już drugiego dnia po podcięciu możemy zacząć ponowne ćwiczenia, nie później niż na trzeci dzień, by zapobiec ponownemu przyrośnięciu się wędzidełka. Usprawniamy język poprzez jego unoszenie do wałka dziąsłowego, do zębów, przyklejani go do podniebienia twardego (ćwiczenie prawidłowej pozycji spoczynkowej języka). Wszystkie ćwiczenia powinny być wykonywane w obrębie jamy ustnej, nie ma potrzeby wysuwania go np. na brodę lub do nosa, ponieważ żadna z polskich głosek nie wymaga takiego ułożenia języka, nie ma musimy więc jej wypracowywać. Ważne natomiast jest unoszenie całej masy języka ku podniebieniu, nie jedynie jego przedniej części, ponieważ nie jest to prawidłowy sposób pionizacji języka. Dobrze spionizowany język powinien być przygotowany do artykulacji głosek dentalizowanych, czyli powinien układać się w tzw. pozycji kobry, czyli z czubkiem opartym o dziąsła, a przednią częścią języka przyklejoną do podniebienia twardego. Ćwiczenia, które wykonujemy z dzieckiem powinny więc dążyć do możliwości uzyskania takiej właśnie pozycji.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...