Uzyskanie przez dziecko prawidłowego brzmienia podczas kląskanie niekoniecznie musi wiązać się z poprawnym wykonywaniem tego ćwiczenia, dzieci z ankyloglosją często wypracowują sobie alternatywne sposoby artykulacji, jeśli nie mają możliwości wykonywania precyzyjnych ruchów języka. Skręcony, zawinięty w pionie lub w poziomie język podczas kląskania również może wydawać dźwięki imitujące prawidłową realizację wymaganych ruchów języka. Dopiero po dokonaniu kontroli wzrokowej poprzez wgląd do jamy ustnej dziecka podczas artykulacji oraz wskazanych prób języka, oraz czuciowej za pomocą szpatułki, palców może umożliwić ustalenie faktycznej długości wędzidełka. Jeśli dziecko ma tak duże trudności z uzyskaniem i utrzymaniem poleconej pozycji języka pomimo wykonywanych ćwiczeń artykulacyjnych, może to świadczyć o potrzebie wykonania zabiegu frenotomii. Ponieważ o podcięciu wędzidełka powinna decydować ruchomość języka oraz jej wpływ na komfort dziecka podczas artykulacji, a nie jego faktyczna długość. Zdarzają się przypadki dzieci i dorosłych, którzy nawet pomimo dość znacznej ankyloglosji świetnie radzą sobie z artykulacją i nie odczuwają żadnego dyskomfortu podczas mówienia i nawet głoska "r" nie stanowi dla nich problemu, ponieważ dokonali tak dalece posuniętej kompensacji dzięki ćwiczeniom języka.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...