Dbając o prawidłowy rozwój narządów artykulacyjnych dziecka, a także o jego rozwój mowy, karmienie piersią powinno się wycofywać między 9, a 12 miesiącem życia, do ok. 18 miesiąca, wraz z wprowadzaniem innych pokarmów o  coraz twardszej konsystencji. U dziecka od ok. 2 roku życia zaczyna się wycofywać niemowlęcy typ połykania, uaktywniając język do ruchów wertykalno-horyzontalnych (unoszenie całej masy języka z dociskiem do podniebienia twardego). Ssanie piersi oraz smoczka z butelki nadmiernie wydłuża czas infantylnego połykania i uniemożliwia prawidłową aktywność języka oraz utrwalenie się jego pionizacji w stanie spoczynkowym, ponadto niekorzystnie wpływa na kształtowanie się zgryzu. Także sposób oddychania jest nieco inny u dzieci ssących pierś/butelkę, niż u osób, które żywią się jedynie za pomocą łyżeczki. Zwykle dzieci, która długo ssą pierś mają większe trudności z przejściem do przyjmowania pokarmów stałych, głównie dlatego, że ssanie nie wymaga takiej pracy narządów artykulacyjnych, jaką należy włożyć w gryzienie i przełykanie pokarmów o innej konsystencji. Jest to również negatywnie znacząca informacja dla dziecka, które nie musi najeść się zupką/ chlebkiem, ponieważ może zaspokoić swój głód mlekiem matki. Niestety długie ssanie piersi, ale również smoczka uspokajacza i picie z butelki niekorzystnie wpływa na rozwój mowy dziecka, może się przyczynić do wad wymowy, takich jak np. seplenienie międzyzębowe, zaburzony tor oddechowy, obniżenie napięcia mięśniowego w obrębie ust.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...