Oczywiście zawsze należy dobierać metody i plan terapii do konkretnych potrzeb i możliwości dziecka, ale w takim przypadku zasadne byłoby raczej rozpoczęcie terapii od utrwalenia głosek, które są mylone, ponieważ przy tej okazji również będziemy ćwiczyć ich dźwięczność- [s]-[z], itd. Terapię powinno się rozpocząć od etapu przygotowawczego, w którym ćwiczy się głównie sprawność narządów artykulacyjnych oraz w tym przypadku szczególnie ważny- słuch fonematyczny. Odpowiednie przygotowanie funkcji słuchowych pomoże w eliminacji obydwu zaburzeń artykulacyjnych- różnicowanie poszczególnych dźwięków, sylab i wyrazów utrwali sprawności niezbędne dla poprawnej wymowy. Kolejność utrwalanych głosek również jest zależna od możliwości i preferencji dziecka, jednak zwykle staramy się podążać za naturalną kolejnością rozwoju mowy, by w ten sposób usystematyzować nabyte umiejętności (głoski szeregu ciszącego, syczącego, szumiącego). Podczas etapu różnicowania dobrze utrwalonych głosek wprowadzamy więcej ćwiczeń udźwięczniających, a na koniec zostawiamy pozostałe głoski, które są ubezdźwięczniane. 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...