Powiększone migdałki podniebienne, tak jak przerośnięty trzeci migdał mogą być, i często są, przyczyną występowania mowy nosowej i bezdźwięcznej. Przerostowi migdałka gardłowego często towarzyszy zwiększenie migdałków podniebiennych, co może powodować czasowe lub utrzymujące się zaburzenia słuchu wywołane niedrożnością trąbek słuchowych. Niedrożne w takim przypadku jest również  gardło, co znacznie utrudnia oddychanie przez nos. Dziecko pozostaje z otwartymi ustami zarówno w dzień i w nocy, jest niedotlenione, a mięśnie tylnej ściany gardła i podniebienia są znacznie osłabione. Występują zaburzenia oddychania i fonacji, słuch fonemowy bywa zaburzony w różnym stopniu, co również niekorzystnie odbija się na produkcjach słownych. Oddychanie przez stale otwarte usta sprzyja powstawaniu infekcji, co tylko pogarsza stan, a często też wielkość migdałków, a co za tym idzie, nie pozwala na podtrzymanie i utrwalenie efektów terapii. Każda kolejna infekcja może przyczyniać się do regresu i powrotu do punktu wyjścia terapii. Przy występowaniu znacznie przerośniętych migdałków podniebiennych warto sprawdzić stan migdałka gardłowego, a także wykonać szczegółowe badanie słuchu i zbadać słuch fonemowy oraz kinestezję artykulacyjną.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...