Diagnoza niedokształcenia mowy o typie afazji musi mieć charakter interdyscyplinarny. Diagnoza interdyscyplinarna ukierunkowana jest na wspólne rozwiązanie zgłaszanego problemu przez zespół specjalistów: neurologa, laryngologa, logopedy, psychologa. Dysponując wiedzą dotyczącą poszczególnych etapów rozwoju mowy dziecka,  niedokształcenie mowy o typie afazji możemy podejrzewać u dziecka, które: do 3 r. ż., a niekiedy dłużej, porozumiewa się przy pomocy gestów, wyrazów dźwiękonaśladowczych, kilku słów; jego słownik narasta wolno, wyrazy są zniekształcane, pierwsze zdania pojawiają się nawet ok. 5 – 7 r. ż., a system gramatyczny opanowywany jest z wielkim trudem; tempo rozwoju mowy jest nierównomierne, jednak zawsze wolniejsze niż w normie; w miarę postępującego rozwoju zaznaczają się charakterystyczne dla zaburzeń afatycznych deficyty językowe. Odpowiadając zatem na pytanie: tak, już w 3 roku życia można u dziecka diagnozować wspomniane zaburzenie.

            Proces terapii niedokształcenia mowy o typie afazji obejmuje w szczególności: programowanie języka (na poziomie gestów, fonetyki, fleksji, semantyki i syntaktyki), usprawnianie działania lewej półkuli mózgu, rozwój podstawowych funkcji poznawczych, doskonalenie funkcji słuchowych, doskonalenie funkcji wzrokowych, usprawnianie funkcji motorycznych czy kształtowanie kompetencji społeczno-emocjonalnych. Terapia zatem również obejmuje wiele specjalności i tylko od indywidualnego przypadku zależy, jak często i w jakim charakterze będzie się odbywać. Jeśli chodzi tylko o kwestie rozwoju mowy, warto tę decyzję pozostawić dobremu neurologopedzie. 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Malwina Wilczyńska

Absolwentka logopedii i filologii polskiej na Wydz...