Z pewnością wspomaganie komunikatów gestem, czy wyraźną mimiką jest ułatwieniem w pracy z dzieckiem z mutyzmem. Daje mu przykład jak może komunikować swoje potrzeby i pozwala na uzyskanie choć szczątkowego kontaktu, a gesty, oprócz tego, że stanowią jedną z metod komunikacji wspomagającej, to są również naturalnym sposobem komunikacji osób, które na co dzień posługują się mową. Jednak nie jestem przekonana do tego, by uczyć dziecko z mutyzmem metod komunikacji alternatywnej, ponieważ terapia polega właśnie na tym, by przekonać je do mówienia, do kontaktu z rówieśnikami i osobami, przed którymi do tej pory odczuwały lęk w sytuacjach komunikacyjnych. Proces terapii jest długotrwały i powolny, wymaga wiele cierpliwości i zrozumienia od terapeuty, rodziny i otoczenie dziecka, jednak komunikacja alternatywna (system gestów czy znaków, symboli), która teoretycznie powinna ułatwić kontakt z dzieckiem, w tym wypadku może go utrudnić, wydłużyć czas odzyskiwania głosu przez dziecko. Metody komunikacji wspomagającej mowę jak np. korzystanie z opcji wyboru, wskazywania, gestykulacji i komunikacji niewerbalnej jest jak najbardziej na miejscu, stanowi jeden z elementów terapii, wspiera dziecko w tworzeniu komunikatów i odpowiedzi na kontakt ze strony środowiska. Nie powinno się uczyć dziecka całego systemu komunikacyjnego, ponieważ jest to kolejny stres i obciążenie, oddalenie od celu terapii. 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...