To, że dziecko boryka się z mutyzmem niestety nie oznacza, że nie może posiadać również innych problemów językowych, wad lub opóźnień w tym zakresie. Również u takich dzieci diagnozuje się dysleksję, seplenienie, czy jąkanie, natomiast proces diagnostyczny jest znacznie trudniejszy z racji tego, że trudniej zaobserwować wadliwą realizację, trudniej też przeprowadzić jej rzetelną diagnozę. Terapeuta pracujący z dzieckiem nad zmniejszeniem lęku przed mówieniem, które jest nadrzędnym celem terapii, powinien zwracać uwagę również na sposób budowania komunikatów i na tym problemie skupiać się w drugiej kolejności. Zaburzenia rozwoju mowy mogą dodatkowo nasilać lęk przed mówieniem, utrudniać terapię mutyzmu, jednak ich korekcja nie może stać się podstawą dla prowadzonej terapii. Dopiero gdy dziecko będzie się czuło swobodnie w kontaktach z terapeutą, będzie można w większym stopniu skupić się również na usuwaniu problemów z zakresu pisania i czytania, co być może również pozytywnie wpłynie  na terapię mutyzmu. 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...