Podcięcie wędzidełka języka to zabieg stosowany m.in. u niemowląt i małych dzieci z problemem ssania, karmieniem lub istniejącym ryzykiem wady wymowy. Jest to zabieg chirurgiczny, który polega na przecięciu błony znajdującej się pod spodem języka, z której zbudowane jest wędzidełko. Zazwyczaj już w pierwszych dniach życia dziecka ocenia się, czy taki zabieg należy przeprowadzić. Jeśli jednak dziecko jest starsze, na problemy z krótkim wędzidełkiem podjęzykowym zazwyczaj uwagę zwraca rodzicom logopeda lub lekarz, np. dentysta, ortodonta, czy laryngolog. Wówczas to lekarz wystawia skierowanie na podcięcie wędzidełka. Logopeda może wystawić prośbę do lekarza, nawet rodzinnego, o wystawienie skierowania na zabieg. Warto polecić rodzicom wizytę u dentysty lub ortodonty i skonsultowanie z nim tej decyzji, bowiem krótkie wędzidełko sprzyja nie tylko utrwalaniu wady wymowy, lecz czasem wpływa również na stan zębów czy problem ze zgryzem. Może okazać się zatem, że zabieg ten będzie potrzebny nie tylko z powodu problemów z prawidłową wymową, ale też ze względu na zgryz i choroby zębów.

            Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. W warunkach ambulatoryjnych może być wykonany tylko wtedy gdy wędzidełko wymaga delikatnego podcięcia. W przypadkach dużego przerostu wymagane jest wykonanie zabiegu w szpitalu. Kwalifikacji do zabiegu dokonuje lekarz podczas wizyty konsultacyjnej.

            Po zabiegu potrzeba kilku dni na wygojenie się rany po podcięciu, ale wkrótce już można rozpocząć ćwiczenia – pod okiem logopedy. Warto pamiętać, że sam zabieg nie rozwiązuje problemów logopedycznych dziecka, jedynie stwarza możliwości do kontynuowania efektywnej terapii. Oto przykładowe ćwiczenia, jakie można wykonywać, aby rozciągnąć wędzidełko podjęzykowe.

1. Naśladowanie ruchów języka żmii (język ruchliwy, szybko wysuwa się na wszystkie strony).

2. Naśladowanie picia mleka przez kota.

3. Oblizywanie końcem języka wargi dolnej, wargi górnej (suchej, posmarowanej pastą czekoladową, miodem itp).

4. Oblizywanie końcem języka miejsc pod wargą dolną (na całej jej długości suchej lub posmarowanej czekoladą, miodem itp).

5. Oblizywanie końcem języka miejsc tuż nad wargą górną- jak wyżej.

6. Naprzemienne oblizywanie miejsc tuż nad wargą górną i dolną.

7. Kilkakrotne oblizywanie warg ruchem okrężnym.

8. Kilkakrotne oblizywanie kącików ust (raz w jedną, raz w drugą stronę).

9. Dotykanie czubkiem języka kącików ust.

10. Zlizywanie końcem języka masy czekoladowej z prawego i lewego kącika ust.

Zabawa "Gimnastyka języka"- nasze języki są dobrymi sportowcami i za chwilę pójdą na trening:

11. Będą ćwiczyć swoją sprawność: na raz- język wysuwa się na dół, na wargę dolną, na dwa- unosi się na wargę górną, na trzy- dotyka lewego kącika ust, na cztery- dotyka prawego kącika ust. Ćwiczenie powtarzamy kilkakrotnie.

12. Szukanie końcem języka brody.

13.  Masowanie językiem brody.

14. Oblizywanie brody (można również posmarować miodem, Nutellą itp.).

15. Szukanie końcem języka nosa.

16. Masowanie całej wargi górnej i obszaru poza nią.

17. Naśladowanie kota wylizującego talerzyk po budyniu.

18. Jedzenie językiem budyniu z talerza.

19. Lizanie loda lub lizaka trzymanego w takiej odległości od buzi, aby zmusić język do wysuwania się do przodu.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Malwina Wilczyńska

Absolwentka logopedii i filologii polskiej na Wydz...