. Rozpoczynając terapię warto pomyśleć o wprowadzeniu wybranej metody komunikacji alternatywnej,dzięki której dziecko będzie mogło się komunikować z najbliższym otoczeniem do czasu, kiedy nie opanuje innej, werbalnej formy komunikacji. Zależnie od możliwości ruchowych i intelektualnych dziecka może to być wykorzystanie gestów np. Makaton, piktogramów lub obrazków pcs. Ważnym elementem terapii jest również sprawdzenie sposobu jedzenia, gryzienia i połykania u dziecka, a także na sprawność jego narządów artykulacyjnych, która jest ważna zarówno dla umiejętności komunikacyjnych, jak i żywieniowych. Systematyczne usprawnienie funkcji połykania, gryzienia, a także ruchomości języka oraz usprawnienie mięśni okrężnych ust może pozytywnie wpłynąć na rozwój mowy, a także na komfort życia dziecka zmniejszając ślinienie się, poprawiając czucie wewnątrz ust oraz świadomość doznawanych bodźców czuciowych. Można to osiągnąć poprzez wykonywanie masaży wewnątrz jamy ustnej oraz masaży twarzy, ćwiczeń gryzienia z cząstką owocu umieszczoną w gazie, a także dzięki ćwiczeniom z wykorzystaniem narzędzi typu szpatułki, wibratory i gryzaki logopedyczne, które ułatwią uzyskanie prawidłowego ułożenia narządów artykulacyjnych, niezbędnego do wywołania dźwięków mowy. Następny etap terapii, czyli wywoływanie dźwięków można rozpocząć od pozostałych samogłosek, których dziecko jeszcze nie ma w swoim repertuarze, następnie przechodząc do spółgłosek prymarnych prezentowanych w sylabach otwartych. Jednak u dziecka w tym wieku terapia logopedyczna powinna się opierać na dążeniu do uzyskania zrozumiałej komunikacji, a nie na wyzyskaniu mowy, która ostatecznie może się nie pojawić. Rodzice pacjenta powinni mieć świadomość w jakim stanie obecnie znajduje się ich dziecko, oni również powinni uczestniczyć w planowaniu terapii i w wyznaczaniu jej celów, ponieważ mogą się one rozmijać z priorytetami terapeuty, dla nich ważniejsze od mówienia może okazać się np. żucie lub zmniejszenie ślinienia się. Nie można obiecywać szybkich efektów terapii, które zależne są nie tylko od starań logopedy, ale przede wszystkim od możliwości dziecka. Zajęcia powinny odbywać się z częstotliwością co najmniej jednej godziny w tygodniu, niestety każda placówka rządzi się swoimi prawami  i nie zawsze jest to możliwe do uzyskania.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...