Zgodnie z kryteriami ICD-10, jak również z nową definicją dysleksji MEN są to "trudności w uczeniu się (...) nieuwarunkowane schorzeniami neurologicznymi" i nie będące bezpośrednim rezultatem innych zaburzeń, chociaż mogą one występować w tych zaburzeniach. Wynika stąd, że dysleksja może współwystępować z innymi zaburzeniami, jednak tylko takimi, w których nie ma trudności z czytaniem, a w przypadku afazji, tak jak np. w niepełnosprawności intelektualnej takie zaburzenia są obecne. W nowym podejściu do diagnozowania dysleksji niekiedy można spotkać się z głosami, że afazja lub SLI mogą współwystępować z dysleksją. Jednak nie ma to znaczącego odniesienia w opiniodawstwie, gdzie występowanie trudności w pisaniu i czytaniu przypisuje się pierwotnie zdiagnozowanemu schorzeniu - afazji.
Zaburzenia centralnego przetwarzania słuchowego nie powinno się diagnozować u osób z ubytkami słuchu, nawet niewielkimi. Takie zaburzenia występują na poziomie obwodowym, gdy trudności występujące w CAPD wiążą się z zakłóceniami na poziomie centralnym. W związku z tym bardzo trudno jest właściwie określić, co jest przyczyną, a co skutkiem zaburzenia i występujących u dziecka trudności. W rzeczywistości na tym tle dochodzi do wielu dyskusji - w jaki sposób i kiedy dokładnie można mówić o zaburzeniach CAPD, jednak jak do tej pory częściej przyjmuje się, że te dwa zaburzenia wykluczają się i nie mogą współwystępować. A co za tym idzie, odnosząc się do wcześniejszego pytania dotyczącego dysleksji, u dziecka, u którego stwierdza się występowanie zaburzenia w obrębie narządu słuchu nie można zdiagnozować dysleksji.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...