Może warto skorzystać z metody przekształceń artykulacyjnych tak, by dziecko chociaż z manualną pomocą terapeuty było w stanie wyzyskać pożądaną głoskę, np. polecając mu wymawianie przedłużonej głoski "s" z równoczesnym przesuwaniem szpatułką masy języka w głąb jamy ustnej dla uzyskania głoski "ś". Ć- wielokrotne wypowiadanie cichego "ń", "dź"uzyskujemy poprzez wypowiadanie krótkiego i energicznego "ń" z zaciśniętymi skrzydełkami nosa. Przy wywoływaniu głosek szeregu ciszącego często dobrze jest rozpocząć od głoski "ć", którą znacznie łatwiej można przekształcić w głoskę "ś". Warto również popracować nad prawidłowym ułożeniem  oraz nad usprawnieniem motoryki narządów artykulacyjnych. Jeśli dziecko nie jest w stanie odtworzyć wskazanego i objaśnionego przez terapeutę ruchu, może mieć trudność z czuciem ich ułożenia lub z różnicowaniem słuchowym głosek, co również wymaga ćwiczenia. Należy w terapii wykorzystywać opis, pokaz z użyciem szpatułki lub własnej dłoni (w rękawiczce wykonanej z materiału tolerowanego przez dziecko), często odnosić się do wskazanego ułożenia narządów artykulacyjnych oraz świadomości przepływu wydychanego powietrza, by utrwalić u dziecka obraz danej głoski za pomocą wszystkich kanałów przekazu.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...