Fakt, że dziewczynka zna prawidłowe miejsce artykulacji i w części swoich wypowiedzi realizuje głoski poprawnie, wskazuje na to, że artykulacja ta nie jest utrwalona albo też dziecko nie ma dostatecznego czucia ułożenia swojego języka, jest ono bardziej intuicyjne niż świadome i wymaga systematycznego ćwiczenia. Należy zacząć od ćwiczeń pionizujących język, by wkrótce pojawiające się głoski szeregu szumiącego nie były realizowane w sposób międzyzębowy. Następnie przechodzimy do szeregu ciszącego, który jest oddalony od nieprawidłowego miejsca artykulacji dziewczynki. Wskazujemy prawidłowe miejsce realizacji głoski ś, np. za pomocą zimnej łyżeczki, która wzmocni odczucie położenia języka, który swoją środkową część musi unieść w kierunku podniebienia twardego. Możemy ćwiczyć takie ułożenie poprzez przyklejanie opłatka na podniebieniu i zlizywanie go środkową częścią języka, utrwalamy wywołaną głoskę w izolacji, sylabach, wyrazach i zdaniach. Następnie przechodzimy do poprawnego wywołania głosek szeregu syczącego, najlepiej rozpocząć od głoski c, którą następnie przedłużamy aż do powstania głoski s. Język podczas artykulacji C jest ułożony w kształcie łyżeczki, a jego czubek dotyka górnych zębów na pograniczu styku z zębami dolnymi. Trzeba utrwalić artykulację poszczególnych głosek w izolacji, sylabach, wyrazach i zdaniach, oraz różnicowanie między sobą poszczególnych głosek zarówno jednego szeregu, jak i między wszystkimi trzema szeregami.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...