U osób cierpiących na chorobę Parkinsona występują zaburzenia mowy spowodowane głównie wzmożonym napięciem mięśni krtani, a co za tym idzie osłabieniem ich aktywności, napięciem mięśni twarzy oraz narządów artykulacyjnych. Z czasem zmniejsza się również pojemność płuc chorego, co zaburza jego fonację i prozodię, mowa staje się cicha, prowadzona na wydechu, często charcząca i niezrozumiała. Może wystąpić drżenie podniebienia miękkiego i tym samym drżenie głosu, wszelkie te zaburzenia odnoszą się do sfery wykonawczej mowy, nie zaś do jej rozumienia, które pozostaje w pełni sprawne. W czasie postępowania choroby pojawiają się również kłopoty z pamięcią oraz koncentracją uwagi, a także zmniejszenie napędu komunikacyjnego i depresja, co również stanowi przeszkodę na drodze do budowania poprawnych relacji dialogowych z innymi ludźmi, a w konsekwencji wycofanie się z komunikacji i z życia społecznego.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...