Dziecko, które ma problem z artykulacją zbitek spółgłoskowych może mieć zaburzoną kinestezję artykulacyjną, trudność z zaplanowaniem sekwencji ruchowej w obrębie jamy ustnej. Pracę można rozpocząć od ćwiczeń artykulacyjnych usprawniających mięśnie języka, przy jednoczesnym układaniu go w pozycji niezbędnej dla wymowy danej głoski, z którą dziecko ma problem. Język powinien płynnie przechodzić od pozycji dolnych, do górnych, z ułożenia przedniego do głosek tylnych, by dziecko miało łatwość przechodzenia od jednego ułożenia artykulatorów, do ułożenia odpowiadającego innej głosce. Np. przy problemie z połączeniem głosek "st", "strz"- ćwiczymy wspólnie z dzieckiem układ ułożenia języka i ust dla głoski "s", następnie dla głoski "t", jeszcze bez wymawiania  poszczególnych głosek. Następnie łączymy dwa układy "st" i dopiero gdy sam ruch jest wyćwiczony, dodajemy dźwięk, by zbitka mogła wybrzmieć. Trudną głoskę łączymy także z innymi spółgłoskami, które sprawiają kłopot dziecku, zaczynając od najprostszych o zbliżonym miejscu artykulacji.  Najlepiej ćwiczyć zbitki spółgłoskowe w logotomach. Automatyzacja wymaga wielu powtórzeń, zarówno samych zbitek spółgłoskowych, w logotomach,  jak i tych użytych w wyrazach i całych zwrotach.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...