Najlepiej już podczas pierwszej wizyty terapeuta powinien sprawdzić w jaki sposób rodzice podają dziecku pokarm korzystając z przyniesionych z domu akcesoriów. Nie warto wierzyć jedynie ich słowom, ponieważ jest to ich subiektywna opinia, a w tym wypadku nawet niewielkie błędy mogą okazać się niebezpieczne w skutkach dla dziecka. Trzeba sprawdzić z jakiej łyżeczki, kubeczka i butelki korzystają i w jaki sposób pod względem technicznym to robią. Sprzęt jest równie ważny, jak sama pozycja dziecka podczas jedzenia. Jeżeli np. dziecko jest ułożone w pozycji pochylonej, ma źle ustawioną główkę, np. musi unosić ją wysoko w górę lub przeciwnie - pochylać ją na dół lub do przodu, by zebrać pokarm/płyn z łyżeczki, to istotnie może mieć problemy z połykaniem. Nieprawidłowa pozycja w czasie spożywania pokarmów może warunkować również nieprawidłowy, zbyt szybki transport pokarmu do gardła, co może skutkować nawet zakrztuszeniem, bądź zachłyśnięciem dziecka. Dziecko powinno przebywać w pozycji siedzącej (lub stojącej) trzymając luźno głowę, nie powinno jej zbytnio unosić w górę lub opuszczać na dół, a przede wszystkim jego pozycja powinna być stabilna (nie nazbyt spięta, czy wiotka). Rodzic powinien podawać dziecku jedzenie na możliwie najbardziej płaskiej, wąskiej łyżeczce utrzymując ją w pozycji równoległej do ust dziecka tak, by mogło swobodnie zebrać pokarm językiem. W żadnym wypadku nie powinien natomiast karmić dziecka łyżeczkę skierowaną w dół, by po włożeniu jej do ust zbierać,"ściągać" pokarm za pomocą górnej wargi. W ten sposób gęsta zupka czy serek wlewa się do jego ust i po języku powoli spływa  do gardła, natomiast bardziej rzadkie produkty podawane w ten sposób od razu wlewają się do gardła grożąc zakrztuszeniem. Być może dziecko jeszcze nie jest gotowe na picie płynów rzadkich, warto wcześniej wprowadzać gęstsze produkty takie jak soczki, przeciery, zagęszczone mleko lub rzadka kaszka. Woda jest substancją, którą najtrudniej połknąć dziecku, dlatego powinna być wprowadzana na samym końcu. Najlepiej uczyć dziecko picia z kubeczka treningowego lub z łyżeczki, zaczynając od wspomnianych gęstszych płynów. Im rzadsza substancja, tym mniej należy jej wprowadzać, np. z początku podawać dziecku jedynie zamoczoną w mleku łyżeczkę, by sprawdzić jak poradzi sobie z taką kroplą, zanim poda mu się całą łyżeczkę do przełknięcia. Ucząc dziecko picia płynnych produktów warto również wprowadzać różne temperatury płynów, nie tylko letnie ale też nieco chłodniejsze czy cieplejsze. W nieco późniejszym wieku można również uczyć dziecko picia przez słomkę, gdzie może samo kontrolować podaż płynu do ust. Jeżeli pomimo prawidłowego ułożenia dziecka podczas jedzenia i picia, korzystania z odpowiednich narzędzi (kubeczka, butelki, łyżeczki) oraz prowadzonego treningu picia coraz rzadszych płynów, dziecko nadal ma problem z piciem wody, to należy je dodatkowo skonsultować z laryngologiem i/lub neurologiem. Być może będzie potrzebowało wykonywania masażu logopedycznego wewnątrz jamy ustnej ze względu na nieprawidłowe napięcie mięśniowe lub może wymagać dodatkowej interwencji innego specjalisty, jednak u dziecka, które bez problemu spożywa  stałe i półpłynne produkty nie powinno być takiej konieczności.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...