Proszę porozmawiać z rodzicem przed zajęciami i poprosić, by podczas ich trwania notował przebieg i sposób ćwiczeń. Odwróci to jego uwagę od ciągłego przerywania pracy z dzieckiem, dając jednocześnie podstawę do późniejszego utrwalania materiału w domu. Istotne jest wyczucie, takt, znajomość opiekuna i umiejętność pokierowania sytuację terapeutyczną tak, by nie urazić niczyich uczuć, podkreślając jednocześnie wagę obecności rodzica podczas zajęć z dzieckiem. Czasem włączam rodziców w czynności terapeutyczne, prosząc o wycięcie lub posegregowanie materiałów, niejednokrotnie jednak muszę uciekać się do sposobów bardziej „skomplikowanych”, np. zaznaczenia na początku zajęć, że dzisiejsze spotkanie wymaga ciszy, skupienia, umiejętności koncentracji i dłuższego zastanowienia. „Przecież dla dorosłego nie stanowi to problemu, więc musimy dać dziecku więcej czasu na zastanowienie” – ten lub podobny wybieg słowny pozwala z reguły dać do zrozumienia, że prosimy o powstrzymanie się od komentarzy. W niektórych przypadkach wystarczy poprosić opiekuna, by podczas zajęć był jedynie obserwatorem i wszelkie pytania zachował na koniec zajęć lub moment, który wskażemy jako możliwy do podjęcia konwersacji. W ostateczności prowadzimy zajęcia bez opiekuna ( co i tak ma często miejsce w przedszkolach i szkołach), prosząc go, by opuścił gabinet „w celu lepszej współpracy dziecka z logopedą”.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Regina Panaś

Neurologopeda, pedagog. Od kilkunastu lat zajmuje ...