U osoby cierpiącej na stwardnienie zanikowe boczne może występować znacznie utrudniony kontakt spowodowany osłabieniem lub zanikiem mięśni odpowiedzialnych za produkcję mowy (mięśnie twarzy, warg, krtani, podniebienie, a także język i mięśnie wspomagające oddychanie). Wszelkie ćwiczenia logopedyczne warto wspomagać poprzez stałą współpracę z fizjoterapeutą i wspólne wyznaczanie celów na kolejna etapy rozwoju choroby. W terapii logopedycznej dąży się do osiągnięcia możliwie najlepszej pozycji wyjściowej do ćwiczeń oraz do skorygowania motoryki głowy i ramion, by ułatwić choremu połykanie, oddychanie i mówienie. W terapii logopedycznej wykonuje się ćwiczenia  mięśnia okrężnego ust,  języka,  podniebienia miękkiego, ćwiczenia oddechowe oraz  ćwiczenia wyrazistości mowy.Terapię może również wspomóc zastosowanie wkładki usztywniającej podniebienie miękkie, która zamyka część nosową gardła. Korzysta się również ze strategii werbalnych, takich jak powtarzanie, literowanie czy akcentowanie słów. Do strategii niewerbalnych zalicza się wypracowanie indywidualnego systemu porozumiewania się z chorym poprzez dostępne dla niego środki przekazu takie jak gesty, kontakt wzrokowy i ekspresję twarzy. Można również stosować wzmacnianie głosu lub pisemną drogę komunikacji, gdy mowa jest już znacznie utrudniona. Na etapie, gdy choroba jest już znacznie zaawansowana stopniowo wprowadza się wspomagający, a dalej zastępczy system komunikacji, który daje szanse na sprawną i wystarczającą możliwość porozumiewania się z chorym.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...