PORADY LOGOPEDY
Jak prowadzić terapię bezdźwięczności całkowitej u dziecka 8-letniego? Jakie ćwiczenia wstępne? Bardzo proszę o pomoc jak krok po kroku powinna wyglądać terapia. Jeżeli można, to proszę też o przykładowe ćwiczenia.
Ćwiczenia wstępne w terapii mowy bezdźwięcznej opierają się na kształtowaniu prawidłowego toru oddechowego, świadomości procesu wytwarzania poszczególnych dźwięków i towarzyszącej im wibracji, dźwięczności. By lepiej odczuć i kontrolować wibrację można przyłożyć wewnętrzną stronę dłoni do krtani, na czubek głowy, na policzek lub niezbyt mocno wsadzić palce wskazujące do uszu. Początkowo działania te wykonuje się na terapeucie, by osoba ubezdźwięczniająca mogła odczuć powstającą wibrację, a następnie przenieść ją na własne ciało i odczucia. Dla uzyskania dźwięczności głosek ważne jest również odpowiednie napięcie narządów artykulacyjnych, dlatego warto zwrócić uwagę na ich przygotowanie przed rozpoczęciem pracy na konkretnych głoskach. Wzmocnienia i usprawnienia mięśni wymagają przede wszystkim wargi, język oraz policzki. Równie ważne jest przygotowanie narządu słuchu, ponieważ najczęściej to własnie zaburzenia w tej sferze są przyczyną ubezdźwięczniania głosek. Różnicowanie dźwięków mowy, analiza i synteza słuchowa sylab, wyrazów i zdań powinna być prowadzona równolegle do ćwiczeń usprawniających narządy artykulacyjne. Dopiero gdy usprawnimy funkcje słuchowe i wykonawcze mowy można przejść do zajęć opartych na wypowiadaniu konkretnych dźwięków. Wstępne ćwiczenia dźwięczności początkowo opierają się na łączeniu spółgłoski [m] z samogłoskami ustnymi. W takim zestawieniu najłatwiej i najszybciej można osiągnąć świadomość powstawania wibracji. Przykładowe ćwiczenia to: przedłużanie samogłosek w sylabach zamkniętych am- aaam, om- ooom, itd., lub spółgłoski am- ammmm, emmm. Wykonywanie różnego rodzaju "mruczanek", powtarzanie lub wyśpiewywanie logotomów typu: mame, muma z przedłużonym [m]. Skracanie lub wydłużanie poszczególnych głosek w podobnych logotomach i sylabach, zmiana tonu podczas ich mruczenia i powtarzania niski-wysoki. Zwykle przyjmuje się następującą kolejność wywoływania głosek: v, v', z, ż, ź, dz, dż, dź, b, b', d, g, g'.
Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.
Logopeda radzi
Uzyskaj dostęp do:
Jak korzystać z serwisu?
Terminarz
Ćwiczenia na życzenie
Szukasz ćwiczenia? Zgłoś nam, jakiego ćwiczenia potrzebujesz, a nasi eksperci opracują je specjalnie dla Ciebie.
Skorzystaj z zaproponowanych przez Twojego logopedę materiałów, które znacznie przyśpieszą efekty terapii zaburzenia:
Życzymy jak najlepszych efektów!