Przy nosowaniu ważne jest ustalenie jego przyczyny, by móc dobrać skuteczną terapię. Poza rozszczepem podniebiennym lub podśluzówkowym przyczynami takiej wymowy mogą być również inne niekorzystne warunki anatomiczne w obrębie jamy ustnej (przerośnięte migdałki podniebienne, blizny po wycięciu trzeciego migdałka, itp.), nieprawidłowy sposób oddychania lub zaburzenia słuchu. Zdecydowanie najważniejszym etapem terapii jest więc doskonalenie percepcji słuchowej, usprawnianie słuchu fonemowego- różnicowanie dźwięków mowy, a także nauka prawidłowego sposobu oddychania- przeponowego z wypuszczaniem powietrza ustami. Należy wydłużać ustną fazę wydechową, doskonalić umiejętność różnicowania wdechu i wydechu, podnosić sprawność mięśni oddechowych oraz  podniebienia miękkiego. Do pracy w razie potrzeby można też włączyć masaż podniebienia. Ważne jest również rozwijanie sprawności warg i języka.  Odpowiednie przygotowanie do ćwiczeń na głoskach mogą stanowić wszelkiego rodzaju ćwiczenia i zabawy oddechowe- chrząkanie, "gulgotanie", chuchanie, sapanie, ziewanie i dmuchanie. Wypracowywanie prawidłowego toru oddechowego oraz jego stabilizacja. Również ćwiczenia ze słomką oraz nauka prawidłowego połykania pokarmów stałych i napojów może wspomóc terapię nosowania. Jeśli uda się uzyskać prawidłową kontrolę oddechu i świadome operowanie narządami artykulacyjnymi, można przejść do pracy na samogłoskach, zachowując kolejność- a, o, e, u, y, i. Następnie przechodzi się do wywoływania spółgłosek. Należy unikać zaciskania skrzydełek nosa podczas pracy nad uzyskaniem prawidłowego oddechu. Odpowiedni tor trzeba uzyskać dzięki świadomości ruchów i napięcia odpowiednich partii mięśni, a nie dzięki mechanicznemu torowaniu strumienia powietrza, którego nie można odpowiednio utrwalić.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...