Zaburzenie kinestezji artykulacyjnej nie jest tożsame z niską sprawnością narządów artykulacyjnych, choć może się zdarzyć tak,że dziecko ma problemy zarówno w jednej, jak i w drugiej sferze artykulacyjnej. Jest to czucie ułożenia i napięcia narządów artykulacyjnych odpowiednie dla danej głoski, to umiejętność szybkiego i precyzyjnego przejścia z jednego układu ułożenia artykulatorów podczas wypowiadania danej głoski, do innego. Jeśli dziecko pomimo znajomości ułożenia narządów artykulacyjnych dla głosek opozycyjnych, np. s-sz, r-l, nie potrafi wykonać szybkiego przejścia od jednego do drugiego ułożenia, gdy głoski występują bezpośrednio po sobie lub w bliskiej odległości (siostrzyczka, suszarka, krzesło, kalkulator), może to świadczyć o zaburzonej kinestezji artykulacyjnej. Jeśli natomiast trudność sprawia mu artykulacja poszczególnych wymienionych głosek oraz wyrazów z ich udziałem (sowa, rower, jajko), może to świadczyć o małej sprawności narządów artykulacyjnych lub zaburzeniach słuchu. Ćwiczenia usprawniające kinestezję artykulacyjną opierają się na podstawowych ćwiczeniach narządów artykulacyjnych, wykorzystują ich naprzemienność i skupiają się na wielokrotnym powtarzaniu układów artykulacyjnych odpowiadających konkretnym zaburzonym głoskom. Nawet jeśli u dziecka nie stwierdzimy zaburzeń kinestezji, to wykonywanie ćwiczeń na jej usprawnienie może tylko pomóc dziecku w automatyzacji opanowywanych głosek. Wykorzystuje się je w utrwalaniu i różnicowaniu wywoływanych głosek, szczególnie w ćwiczeniu opozycji do głosek już opanowanych. 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...