W pierwszej kolejności powinno się sprawdzić długość wędzidełka podjęzykowego, ponieważ nawet nieznacznie skrócone może utrudniać prawidłową pionizację języka i prowadzić do jego nadmiernego napięcie, czyli również m.in.do bocznych realizacji niektórych głosek, w tym dziąsłowej "r". Również nadmierne lub asymetryczne napięcie mięśni języka może być przyczyną takiego typu rerania. W terapii należy wrócić do wcześniejszego etapu wywoływania głoski "r", czyli do prawidłowej artykulacji głoski "l". Dopiero, gdy dziecko będzie miało prawidłowo spionizowany język i będzie potrafiło wypowiedzieć tę głoskę w każdej pozycji w wyrazie, a czubek jego języka będzie odpowiednio ruchomy, można przejść do wywoływania głoski "r"  w sylabach i wyrazach,dopiero później w izolacji. Można zacząć wywoływanie od coraz szybszego powtarzania zbitek spółgłoskowych td td td (t dziąsłowe), bda bdo bdu bdy, pta pto ptu pty pte, itd. Wprawiamy w drganie czubek języka poprzez odpowiednio kierowany strumień powietrza, można również wywoływać "r" przechodząc od innej już znanej głoski, np. wymawiając przedłużoną głoskę "ż" z opuszczoną nisko żuchwą. Zwykle zaczynamy wywoływanie od połączeń spółgłoskowych pr, tr, br, ponieważ w takim połączeniu łatwiej uzyskać wibrację.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...