Aby sprawdzić długość wędzidełka podjęzykowego można wykonać z dzieckiem pięć prób proponowanych przez  Barbarę Ostapiuk, które w szybki i naoczny sposób mogą nam uzmysłowić jak długie jest wędzidełko i jak ruchliwy jest język pacjenta.
1. Należy wskazać dziecku, by uniosło szeroki język za górny łuk zębowy przy nisko opuszczonej żuchwie, tak jak przy kląskaniu z zatrzymaniem języka w górze.

2. Robimy tzw. kobrę z języka, tzn. za pomocą szpatułki unosimy szeroki język pacjenta za górny łuk zębowy przy szeroko otwartych ustach.

3. Polecamy dziecku zakrycie górnej wargi szerokim językiem przy swobodnie rozchylonych ustach.

4. Dziecko powinno sięgać językiem do ostatnich zębów po obu stronach jamy ustnej.

5. Sprawdzamy, czy podczas wysuwania języka na brodę przy maksymalnie opuszczonej żuchwie nie tworzy się "serduszko" na końcu języka.

Jednak już sama obserwacja w jaki sposób dziecko mówi w trakcie swobodnej wypowiedzi, jak realizuje głoskę "l" i w jaki sposób kląska, może pomóc w ustaleniu długości wędzidełka. Jeśli język jest mało ruchliwy zarówno w pozycji wertykalnej, jak i horyzontalnej, a uniesienie lub zassanie całej jego masy przy podniebieniu twardym stanowi dla dziecka duży problem, może to świadczyć o skróconym wędzidełku. Stwierdzona ankyloglosja wymaga jak najszybszego podcięcia wędzidełka, by nie utrudniało dziecku artykulacji oraz by nie wpływało niekorzystnie na sposób jego jedzenia i połykania, a także nie zaburzało prawidłowej pozycji spoczynkowej języka.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...