Przy występowaniu guzków głosowych należy zadbać o ukształtowanie prawidłowych nawyków związanych z postawą ciała, sposobem i jakością oddychania (typem przeponowo-żebrowym), długością fazy wydechowej a także z odpowiednim prowadzeniem dźwięku. Każda z tych funkcji jest bardzo ważna w procesie rehabilitacji głosu, a każde z ćwiczeń powinno być we właściwy sposób dobrane w zależności od przyczyn występowania problemu i możliwości pacjenta. Najlepiej terapię guzków prowadzić w porozumieniu z foniatrą, który mógłby stale monitorować sytuację z medycznego punktu widzenia. 

Najpierw wykonuje się ćwiczenia bez wykorzystania głosu, pracując jedynie nad postawą, rozluźnieniem mięśni, relaksacją, a także nad prawidłowym torem oddechowym, spokojnym wdechem i wydechem. Następnie przechodzi się do ćwiczeń siły i natężenia dźwięku, do pracy na dźwiękach i samogłoskach.

Przykładowe ćwiczenia z właściwej terapii guzków śpiewaczych: delikatne, pozbawione nacisku i napięcia wymawianie samogłosek legato i staccato- a a a a, aaaa.  Czytanie/powtarzanie tekstów rymowanych wierszyków, np. "Murzynek Bambo" z różnym natężeniem głosu- półgłosem  i pełnym głosem, nabierając powietrze po jednym lub po dwóch wersach, rozkładając pauzy w różnych miejscach wiersza. Dobór ćwiczeń i tempa pracy jest zależny od indywidualnych potrzeb i możliwości konkretnego pacjenta.

Wybrane pozycje z bibliografii Bogumiły Toczyskiej, H. Mierzejewska, M. Przybysz-Piwkowa "Zaburzenia głosu. Badanie. Diagnozowanie. Metody usprawniania", A. Walencik-Topiłko "Głos jako narzędzie. Materiały do ćwiczeń emisji głosu dla osób pracujących głosem i nad głosem", M. Oczkoś "Sztuka poprawnej wymowy, czyli o bełkotaniu i faflunieniu", M. Śliwińska-Kowalska, E. Niebudek-Bogusz "Rehabilitacja zawodowych zaburzeń głosu. Poradnik dla nauczycieli".

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...