Do około 3 roku życia taka mowa ubezdźwięczniająca oraz podobne substytucje głosek zwyczajowo uznajemy za normę rozwojową, jednak po tym czasie podobne trudności powinny już ustępować, jeśli tak nie jest, możemy rozpocząć terapię. Rozpoczynamy od ćwiczeń usprawniających narządy artykulacyjne oraz od ćwiczeń oddechowych, następnie przechodzimy do wywoływania poszczególnych głosek zaczynając od f, h, b, d. Gdy głoski będą już dostatecznie utrwalona, by dziecko nie popełniało błędów w ich artykulacji w sylabach, wyrazach i zdaniach, wtedy możemy przejść do ćwiczeń różnicujących wymowę obydwu głosek h-f, by różnicowa je również słuchowo. W trakcie terapii doskonalimy również słuch fonemowy, by dziecko mogło dokonywać analizy i syntezy dźwięków mowy i nie myliło ich podczas tworzenia wypowiedzi. Jest to szczególnie ważne w przypadku, gdy dziecko dokonuje ubezdźwięczniania głosek. D. Antos, G. Demel, I. Styczek Jak pokonać seplenienie i inne wady wymowy, H. Rodak Terapia dziecka z wadą wymowy, E. Stecko Zaburzenia mowy u dzieci - wczesne rozpoznanie i postępowanie logopedyczne oraz A. Maurer Dźwięki mowy.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...