. Podstawowym celem terapii w takim wypadku powinno być poszerzenie zasobu słownika czynnego dziecka oraz rozwijanie umiejętności posługiwania się fleksją w celu zachowywania prawidłowej struktury zdania służącej komunikacji, pokonywanie trudności artykulacyjnych powinno zejść na dalszy plan. Należy odnosić się do naturalnych sytuacji komunikacyjnych, tworzyć konteksty, w których można wykorzystać prawidłowe formy, sprawdzić i skorygować ich poprawność, co najlepiej sprawdza się w sytuacji zabawowej. Można wspólnie rozwiązywać rebusy, krzyżówki rysunkowe lub hasłowe, wymyślać i odgadywać zgadywanki, wykorzystywać grę w kalambury lub kończenie zdań i zadawanie sobie wzajemnie pytań. Można tworzyć i rozwiązywać zagadki opisowe dotyczące przedmiotów codziennego użytku,np. rozkładamy przed dzieckiem zbiór przedmiotów/obrazków, wybieramy jeden z nich i opisujemy jego wygląd, zastosowanie lub coś, co nam się z nim kojarzy, a zadaniem dziecka jest wybranie omawianego przedmiotu ze zbioru, następnie zamieniamy się rolami. Kolejnym ćwiczeniem może być zabawa w tworzenie zbiorów tematycznych z wykorzystaniem gazetek reklamowych z marketów, grupowanie ich i odgadywanie oraz opisywanie łączących je cech wspólnych lub różnic. Wspólne czytanie gazetek dla dzieci, ulubionych opowiadań lub krótkich historyjek, gdzie dziecko musi wysłuchać uważnie danego fragmentu i odpowiedzieć na kilka pytań do niego, streścić go lub zmodyfikować, by był łatwiejszy w odbiorze "powiedz własnymi słowami". Można stworzyć z dzieckiem komiks lub bajkę, zapisać wymyśloną fabułę i rozbudowywać ją na kolejnych zajęciach, co jakiś czas powracając do jej treści w celu przypomnienia poszczególnych wątków. Warto skorzystać z gotowych historyjek obrazkowych i tworzyć własne z wykorzystaniem wycinków z gazet lub gazetek dla dzieci. Dobrym pomysłem na ćwiczenie odmiany rzeczownika lub czasownika jest wykorzystanie ilustracji przedstawiających osoby/postaci z bajek/zawody oraz woreczka ze zdjęciami zabawek, drobnymi przedmiotami, które dziecko dowolnie losuje i wymyśla o nich historię według poddanej przez terapeutę fabuły, kończy zdanie za ich pomocą. Zabawa w tworzenie zdań według wzoru: (kto?)..... dostał ..... (co?). (kto?)...... zgubił (co?)........ Teraz nie ma (czego?)..........np. "Kubuś Puchatek" dostał od Mikołaja "kluczyk". "Pajac" zgubił "piłkę". Teraz nie ma "piłki". Komu jest teraz przykro? "Pajacowi". 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...