Stabilizacja żuchwy jest niezbędna dla utrzymania zamkniętych ust podczas oddychania, a także podczas terapii sygmatyzmu. Jest równie ważna jak ćwiczenie mięśni warg, policzków czy języka. Najprostsze ćwiczenie stabilizujące żuchwę, to powolne otwieranie i zamykanie ust, podczas jego wykonywania należy trzymać palec wskazujący i środkowy na stawie skroniowo-żuchwowym, by kontrolować szybkość i moc ruchów, a także uniknąć zwichnięcia. Inne ćwiczenia to np. "ziewanie"- zaczynamy od rzeczywistego ziewania, by sprawdzić jak szeroko otwierają się usta podczas tej czynności, następnie jedynie naśladujemy ten ruch, pilnując, by usta nie otwierały się zbyt szeroko. "Ziewanie" i "otwieranie" szczęki przy zamkniętych ustach, należy to robić do momentu komfortowego docisku warg. Naśladowanie ruchów wykonywanych podczas gryzienia, żucia pokarmów przy zamkniętych ustach. Poleca się również wykonywanie ćwiczeń z wykorzystaniem profesjonalnych stabilizatorów żuchwy lub gryzaków, czy tubek logopedycznych (które można również zastąpić np. złączonymi drewnianymi szpatułkami, kawałkiem odpowiednio elastycznego i wytrzymałego wężyka, rurki). Takie tubki/stabilizatory/wężyki umieszcza się po obu stronach zębów trzonowych i poleca dziecku ich zagryzienie, następnie lekko pociąga się tubki, by dziecko kontrolowało siłę nacisku żuchwy. Można do tego ćwiczenia dołączyć prośbę o poruszanie końcówką języka w górę i w dół, by dodatkowo ćwiczyć stabilizację żuchwy podczas wykonywania ruchów językiem (np. mówienie, jedzenie).

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...