Ćwiczenia wykonywane przez dziecko w domu w obecności rodziców są tak samo ważne na każdym etapie pracy nad utrwalaniem wywołanej głoski, natomiast rzeczywiście w procesie automatyzacji głoski w mowie spontanicznej taka pomoc jest niezbędna. Bez niej nie uda się osiągnąć prawdziwie trwałego sukcesu. Teraz opiekunowie ze zdwojoną siłą powinni włączyć się w terapię swojego dziecka, ponieważ to oni spędzają z nim najwięcej czasu i powinni dbać o jego poprawną wymowę w czasie wspólnych zabaw, rozmów, nauki wierszyków, itp. Dorośli na każdym kroku terapii powinni stale wspierać i motywować dzieci do dalszej pracy. Chwalić ich wysiłek i pomagać w pracy, chociażby przypominając o ćwiczeniach, słuchając zaleconych tekstów, kontrolując ich poprawność. Jednak przede wszystkim powinni przypominać o wprowadzonych i wyuczonych zasadach poprawnej wymowy, tak, by taka artykulacja weszła na stałe do ich wypowiedzi, stała się naturalną formą komunikacji. Ich pomoc nie powinna polegać na nadmiernym strofowaniu dzieci, a raczej na sugestywnej podpowiedzi, np. krótki komunikat "język" będzie bardziej skuteczny od "użalania" się nad dzieckiem i przyczynami jego zapominania o utrzymywaniu języka w jamie ustnej.

Etap automatyzacji wywołanej głoski opiera się głównie na czytaniu i słuchaniu tekstów z daną głoską, powtarzaniu w różnych formach opanowanych już wyrazów i zwrotów, np. w postaci odpowiedzi na pytania do ilustracji i słuchanych tekstów. Wspólne czytanie wierszyków, historyjek, gdzie występują bohaterowie, miejsca i przedmioty z ćwiczoną głoską. Tworzenie takich historii np. z pomocą kostek, na których umieszczone są interesujące nas słowa (w postaci rysunków lub podpisów), własnoręcznie wykonanych plansz gdzie za pomocą spinnera wybiera się postać, miejsce i przedmiot opowieści. Odpowiadanie na zagadki dotyczące konkretnych obrazków, wymyślanie nowych zagadek na temat wylosowanego lub złowionego za pomocą wędki z magnesem obrazka. Rozmowy dotyczące ilustracji z nagromadzeniem przedmiotów, szczegółów z interesującą nas głoską również mogą być alternatywą dla odtwarzania gotowych tekstów z pamięci, czy powtarzania konkretnych słówek po terapeucie. W pracy można również wykorzystać słuchanie i śpiewanie piosenek z daną głoską lub przeprowadzić zawody w wymyślanie kolejnych słów rozpoczynających się lub posiadających w nazwie ćwiczoną głoskę. Ćwicząc prawidłową wymowę w spontanicznych wypowiedziach warto korzystać z już dobrze utrwalonych słów i wyrażeń, dając dziecku możliwość bazowania na nich i tym samym rozszerzania słownika o nowe wyrażenia, które "przyjdą mu do głowy" w trakcie wspólnej zabawy, np. zdrobnienia, dodawanie liczby mnogiej, "bawienie" się fleksją, tworzenie nowych zwrotów i wyrazów, tzw. "słowotworów", przekształcanie związków frazeologicznych, itp

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...