Jeśli oprócz niskiej sprawności artykulacyjnej oraz zaburzeń planowania w obrębie jamy ustnej obserwuje się również obniżone napięcie mięśniowe i brak koordynacji ruchowej, można skonsultować dziecko z terapeutą SI. Jednak często dzieci z zaburzeniami kinestezji artykulacyjnej oraz z małą sprawnością artykulatorów wymagają znacznie dłuższego czasu na opanowanie poszczególnych ćwiczonych ruchów. Potrzebują wielu powtórzeń, często także mechanicznej pomocy w ich wykonaniu (podtrzymywanie dłonią, szpatułką), a nawet wprowadzenia masażu w obrębie jamy ustnej lub masażu twarzy. Jeśli terapia po pewnym czasie nie przynosi spodziewanych efektów lub przyrost umiejętności jest niewspółmierny do ilości wykonywanych ćwiczeń (w domu i w czasie terapii), można rozważyć konsultację neurologiczną. Oczywiście również każdy inny niepokojący sygnał może być powodem do skierowania dziecka do innego specjalisty- laryngologa, audiologa, który rozwieje nasze wątpliwości. Zwykle dzieci z opóźnionym lub znacznie zaburzony rozwojem mowy już na wstępie postępowania terapeutycznego kieruje się na badania słuchu, do laryngologa, a w razie dalszych wątpliwości również do neurologa po to, by znaleźć przyczynę problemów dziecka.

 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...