PORADY LOGOPEDY
Mam w terapii dziecko - 5-letni chłopiec. Z przeprowadzonego wywiadu i obserwacji zdiagnozowałam u chłopca rozwojową niepłynność mowy. Z wywiadu z matką wynika, że w rodzinie nie było przypadku osób jąkających się, ciąża i poród przebiegał prawidłowo, chłopiec ma bardzo bogate słownictwo, jeśli coś opowiada, często fantazjuje, wymyśla sytuacje różne postaci, wszystkie głoski mówi prawidłowo, aparat artykulacyjny b. sprawny. Kiedy coś opowiada, zaczyna powtarzać pierwsze głoski i sylaby. Chłopiec nie ma oporów przed mówieniem, nie stresuje się, gdy mówi. Dodam też, że mama jest bardzo świadomą osobą, dużo poświęca czasu na zabawy z dzieckiem, na aktywność ruchową, chłopiec mało ogląda telewizji, atmosfera w domu jest spokojna, jedyną rzeczą, do której można by się ,,przyczepić" jest, to że ojciec dziecka pracuje jako kierowca, cały tydzień się nie widzą tylko w weekendy, dziecko tęskni za ojcem, gdy tata jest w domu dużo zajmuje się dzieckiem.Pytanie dotyczy, czy jest to prawidłowa diagnoza, jaka jest tego przyczyna i jak prowadzić terapię czy wystarczy profilaktyka - ćw. oddechowe, fonacyjne, relaksacyjne? Czy może poczekać i tylko obserwować dziecko?
5 lat to jednak dosyć późno jak na pierwsze objawy rozwojowej niepłynności mówienia, która wymaga jedynie obserwacji. Biorąc pod uwagę dane z wywiadu i sam charakter niepłynności - jej cechy i nienasilone objawy, jeszcze nie ma powodów do niepokoju. Jednak należy pamiętać, że utrzymujące późniejszy czas pojawienia się niepłynności, a także jej przedłużające się objawy mogą wpłynąć na utrwalenie i pogłębienie trudności, co prowadzi do niepłynności mowy, która wymaga regularnej terapii. Można już podjąć pierwsze działania terapeutyczne, a właściwie profilaktyczne, własnie te, o których Pani wspomniała, tzn. wprowadzenie zabaw oddechowych, wyciszających. Warto przygotować i uświadamiać osoby z najbliższego otoczenia chłopca, wskazać im sposoby postępowania i bycia z dzieckiem, jak mogą wspomagać jego rozwój i budować adekwatną samoocenę nawet pomimo drobnych trudności. W taki sposób, by dziecko nie odczuło, że jego mowa jest zaburzona. Uważam, że jeśli objawy niepłynności nie są nasilone, to na ten moment działania profilaktyczne mogą być wystarczające, jednak należy stale monitorować proces rozwoju mowy, by nie przegapić momentu, w którym "odchylenie" od normy przeradza się w jej zaburzenie. Zwykle nie da się ustalić konkretnej przyczyny pojawienia się zaburzeń płynności mówienia, jeśli nie są one wywołane czynnikami środowiskowymi, być może wpływ na zaburzenie ma rozłąka z ojcem, chęć "nadrobienia" straconego czasu, co wiąże się z dużym ładunkiem emocjonalnym dziecka. Możliwe, że są to dysproporcje w przetwarzaniu półkulowym, bądź jeszcze inne przyczyny fizjologiczne, czy psychologiczne. Ważne, by eliminować te działania i sytuacje, które mogą sprzyjać utrwalaniu się zaburzenia, np. kierowanie uwagi dziecka na sposób jego mówienia, upominanie go, wtrącanie się czy przerywanie toku wypowiedzi.
Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.
Logopeda radzi
Uzyskaj dostęp do:
Jak korzystać z serwisu?
Terminarz
Ćwiczenia na życzenie
Szukasz ćwiczenia? Zgłoś nam, jakiego ćwiczenia potrzebujesz, a nasi eksperci opracują je specjalnie dla Ciebie.
Skorzystaj z zaproponowanych przez Twojego logopedę materiałów, które znacznie przyśpieszą efekty terapii zaburzenia:
Życzymy jak najlepszych efektów!
