. W takim przypadku wszelkie działania terapeutyczne należy podporządkować profilaktyce stosowanej przy niepłynności mówienia. Mając na uwadze wycofanie seplenienia międzyzębowego należy wykonywać z dzieckiem jak najwięcej ćwiczeń i powtórzeń utrwalających prawidłową wymowę poszczególnych głosek, gdy jednocześnie skupienie uwagi dziecka na technicznej stronie jego wypowiedzi jest niewskazanie u osoby, u której występuje niepłynność mowy. Terapię należy rozpocząć od usprawniania mięśni narządów artykulacyjnych- języka, warg, policzków, bardzo ważne są również ćwiczenia oddechowe, które stosuje się również w profilaktyce i terapii niepłynności mówienia. Im bardziej sprawne i ruchome artykulatory, tym większy komfort tworzenia wypowiedzi. Wszelkiego rodzaju ćwiczenia i zadania wykonywane z dzieckiem powinny być dostosowany do jego możliwości, by ewentualne niepowodzenia artykulacyjne nie powodowały zakłóceń w komunikacji i nie były odbierane przez dziecko jako porażka, by stać się powodem do wycofania z dialogu. Należy zwrócić uwagę, z jeszcze większą niż zwykle mocą, na to, by ćwiczenia miały formę zabawy i nie powodowały u podopiecznego stresu, nie były polem do rywalizacji, którą może przegrać. Warto więc zrezygnować z formy zawodów, wyścigów, czy wszelkiego rodzaju wyraźnych ocen typu "zero jedynkowego". Lepiej sprawdzą się tu oceny opisowe, sugerujące stopień poprawności wykonania zadania, a nie to, czy zostało ono zaliczone lub też nie. Rozpoczynając etap właściwy terapii należy ustalić, która z wadliwie realizowanych głosek będzie najłatwiejsza do uzyskania dla dziecka. Zwykle pracę przy sygmatyzmie międzyzębowym rozpoczyna się od głosek dentalizowanych sz, ż, cz, dż lub od głosek przedniojęzykowo-zębowych - l, t, d, ponieważ miejsce ich artykulacji jest najdalej oddalone od wadliwego miejsca powstawania dźwięków przy międzyzębowości. Poza tym należy uświadomić najbliższe otoczenie podopiecznego w jaki sposób powinno postępować w kontaktach z dzieckiem, nie należy go poprawiać i strofować, nawet, gdy mówi w nieprawidłowy sposób, należy dać mu czas na swobodną wypowiedź, wspierać je we wszystkich działaniach, także tych związanych z komunikowaniem swoich potrzeb i myśli. Powtarzanie i ćwiczenie poprawnego wypowiadania materiału zadaniowego powinno odbywać się jedynie w warunkach pracy terapeutycznej, utrwalania konkretnych ćwiczeń,a nie w czasie codziennych czynności, gdy dziecko zniekształca konkretne zwroty i słowa.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...