Można rozpocząć terapię od wymawiania samogłoski "e" w izolacji, przedłużając jej artykulację, w tym celu korzystamy z wymyślonych historyjek i wierszyków wykorzystujących samogłoski  np. ziewający miś eeeee, wyścigówka na zakręcie, itd.. Następnie można przejść do śpiewania znanych piosenek z ćwiczoną samogłoską zamiast słów, przy czym staramy się często zmieniać melodię i tempo, by urozmaicić zabawę. Odgrywamy z dzieckiem różne scenki sytuacyjne z wykorzystaniem maskotek, zastępując ich słowa samogłoską, w takim ćwiczeniu samogłoski wymawiamy z różnym natężeniem, za ich pomocą przekazujemy różne emocje, np. smutna rozmowa lalek o stłuczonym kolanie. Następnie ćwiczymy "e" w sylabach otwartych z wykorzystaniem różnych spółgłosek, te, be, pe, we, le, itd. możemy za ich pomocą  rozmawiać z dzieckiem w wymyślonym języku opierającym się na samogłosce "e" i w ten sposób tworzyć pseudowyrazy i zdania z połączeń sylabowych, np. "bebe peke le". Przechodząc do ćwiczenia głoski "e" w wyrazach dobieramy je w ten sposób, by występowało w nich jak najmniej innych samogłosek (np. neseser, Klemens, niebieski), szczególnie unikamy połączeń samogłosek "e" i "a" w jednym wyrazie. Każdą samogłoskę "e" staramy się w takich ćwiczeniach przeciągać (np. nieeebo), by wyraźnie wybrzmiała w ustach dziecka. Gdy dziecko już dobrze opanuje ćwiczoną samogłoskę możemy zacząć zestawiać ją z innymi, łącznie z samogłoską "a".

 

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...