O ile stan spoczynkowy języka oraz prawidłowy tor oddechowy z czasem same mogą się wykształcić, to niestety międzyzębowość sama nie minie dziecku, będzie się natomiast tylko utrwalać, więc najlepiej jak najwcześniej rozpocząć terapię logopedyczną. Przede wszystkim należy wyzbyć się nawyku ssania smoczka bądź kciuka oraz picia z butelki, wprowadzać do diety dziecka pokarmy twarde wymagające ssania i żucia, np. skórka chleba, które to czynności są naturalnym ćwiczeniem narządów artykulacyjnych. Międzyzębowość w żadnym wieku nie jest normą, więc wymaga korekcji, jednak w tak młodym wieku terapia jest bardzo trudna, można zacząć ją od ćwiczeń usprawniających narządy artykulacyjne, szczególnie pionizujących język i wzmacniających mięsień okrężny ust. Z czasem uczymy także dojrzałego sposobu połykania, czyli między innymi prawidłowej pozycji spoczynkowej języka oraz wywołujemy głoskę l. Kiedy utrwalimy l w różnych pozycjach w wyrazie możemy przejść do wywoływania pozostałych głosek. Każde ćwiczenie powinno być zabawą, raczej ograniczamy komentarze względem ułożenia narządów artykulacyjnych, natomiast bawimy się w pokazywanie i naśladowanie różnych min, zlizujemy lepkie pokarmy z podniebienia twardego (budyń, kisiel), odklejamy językiem chrupki, opłatki z zębów lub podniebienia, naśladujemy dźwięki wydawane przez zwierzęta, n. kląskanie, mlaskanie, wspólnie śpiewamy proste piosenki i pojedyncze sylaby, jak np. piosenkę Smerfów „lalala…”.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...