Terapię należy rozpocząć od sprawdzenia wędzidełka podjęzykowego, umiejętności dojrzałego połykania oraz stanu spoczynkowego języka. Jeśli któraś z wymienionych funkcji jest zaburzona, to właśnie nią musimy się zająć na samym początku. W dalszej kolejności przechodzimy do ćwiczeń pionizujących język, czyli np. unoszenie całej masy języka ku podniebieniu twardemu, dotykanie, lizanie i napieranie na górne dziąsła lub zęby, zlizywanie produktów spożywczych czubkiem lub środkową masą języka z podniebienia lub z zębów, itp. Należy pamiętać o tym, że ważne są zarówno ruchy unoszące język do górnego wałka dziąsłowego, jak i te pionowe dociskające środkową część języka do podniebienia twardego, z którymi wiąże się prawidłowy stan spoczynkowy języka.  Jeśli nieprawidłowej artykulacji towarzyszy międzyzębowość, musimy zwrócić większą uwagę na usprawnienie mięśnia okrężnego ust. Ważne są również ćwiczenia prawidłowego toru oddechowego, który pomaga utrzymać język w jamie ustnej i tym samym wpływa na korekcję międzyzębowości. Wywoływanie głosek powinniśmy zaczynać od głosek: t,d, l, n, jest to naturalna kolejność pojawiania się głosek w systemie językowym dziecka, dlatego powinna być najłatwiejsza do uzyskania, choć oczywiście w praktyce może się okazać, że będziemy musieli zmienić ją w zależności od możliwości i preferencji dziecka.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...