Przede wszystkim zaczynamy od ćwiczeń wspomagających wytworzenie się szczeliny w miejscu środka języka oraz od wspomagania jego symetrycznego ułożenia. Czyli pamiętamy o tym, by każde ćwiczenie wykonywać zarówno w prawą, jak i w lewą stronę, by mięśnie rozwijały się symetrycznie. Zaczynamy od ćwiczeń oddechowych, które sprzyjają prostemu ułożeniu języka, np. tor z piłeczką pingpongową, zdmuchiwanie piórek ze stołu, dmuchanie przez rureczkę, wydłużanie fazy wydechowej,( jak powietrze uciekające z balonika). Pionizujemy język, a przy tym sprawdzamy wymowę głosek l, t, d. Poprzez ćwiczenia boków języka staramy się uzyskać choć niewielki rowek na linii środka języka, by dziecko kierowało nim wydychane powietrze. Wywoływanie głosek najlepiej zacząć od głoski "s", przechodząc do szeregu szumiącego. Jeśli nie uzyskamy nawyku symetrycznego układania języka, również podczas spoczynku, to nie uda nam się utrwalić wywołanych głosek. Terapia seplenienia bocznego może trwać znacznie dłużej niż np. seplenienia międzyzębowego, dlatego nie warto się zrażać początkowymi niepowodzeniami i tym dłużej i silniej skupiać się na prawidłowym oddechu i układaniu języka w "rulonik".

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...