W terapii dziecka z autyzmem najważniejsze jest nawiązanie z nim kontaktu i wejście w relację, co można osiągnąć poprzez wspólną zabawę kierowaną, tematyczną, naukę zabawy i podejmowania samodzielnych aktywności. We wspólnej zabawie łatwiej jest też wypracować pole wspólnej uwagi, a także skupienie uwagi dziecka na drugiej osobie. W tym celu można zacząć pracę od aktywności wybieranych przez dziecko, nawet tych stereotypowych, jak np. układanie klocków, czy samochodów, co łatwo zamienić w zabawę funkcjonalną lub z daną fabułą, np. ustawianie samochodów w garażach, budowanie zamku lub domku z klocków, ale też karmienie misia, gotowanie, itp. Równie ważne jest uczenie dziecka reakcji na własne imię, np. poprzez wskazywanie na nie jego dłonią i wypowiadanie imienia, oraz nauka gestu wskazywania na przedmioty codziennego użytku, zabawki. Wskazywanie jest podstawą dla poszerzania zasobu słownika biernego dziecka, tak samo jak przeglądanie książeczek i ilustracji o różnej tematyce bliskiej dziecku, np. zabawki, członkowie rodziny, produkty spożywcze i przedmioty codziennego użytku. Dziecko powinno wysłuchiwać ich nazwy, dotknąć oraz kojarzyć ich wygląd rzeczywisty z symboliczną wizualizacją za pomocą rysunku, by mogło w końcu przyswoić daną nazwę początkowo w słowniku biernym, a z czasem także w mowie spontanicznej. Warto sięgnąć do pozycji, które przybliżą charakterystykę funkcjonowania dziecka z autyzmem, np.:
L. Bobkowicz-Lewartowska "Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii", E. Pisula, D. Danielewicz "Wybrane formy terapii i rehabilitacji osób z autyzmem".

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...