PORADY LOGOPEDY
Odnośnie do pytania z 4.10.17. Z dzieckiem z boczną realizacją fonemów szeregu szumiącego i szeregu syczącego ćwiczymy już prawie dwa miesiące, wychodząc od głoski [sz]; ćwiczymy kierowanie prawidłowego strumienia powietrza, układanie języka, głoskę [sz] w izolacji, spróbowaliśmy przejść do wyrazów z [sz] w nagłosie - chłopiec, niestety, cały czas realizuje bocznie [sz]. Czy w tej sytuacji powinniśmy przejść do [s], a może wykonywać jakieś dodatkowe ćwiczenia lub wyjść od jeszcze innej głoski?
Przyjmuje się, że terapię seplenienia bocznego rozpoczyna się od wywołania głoski [s], ponieważ jest łatwiejsza do uzyskania. Teoretycznie dziecko powinno szybciej opanować sposób ułożenia języka do jej artykulacji (kształt łyżeczki/łódeczki z bokami uniesionymi ku górze) oraz do kierowania strumienia powietrza na środek języka. Jeśli pomimo ćwiczeń występuje trudność z uzyskaniem "rynienki" z języka można spróbować ćwiczenia z grubszą słomką, którą należy ułożyć na środku języka i "objąć" ją językiem, unosząc jego boki. W ten sposób dziecko powinno poczuć i zobaczyć, jak wygląda prawidłowy kształt języka, który chcemy uzyskać. Pomocne jest również gwizdanie lub układanie ust i języka jak do gwizdania. Jeśli uda się uzyskać prawidłowy dźwięk w izolacji należy stopniowo przechodzić do ćwiczenia głoski w sylabach otwartych i zamkniętych, a dopiero później do ćwiczeń na wyrazach, ponieważ niedostatecznie utrwalony dźwięk może ulegać dalszej deformacji w dalszych etapach terapii. Jeśli chodzi o głoski szumiące, do których najlepiej przejść po wywołaniu głosek szeregu syczącego, najlepszym ćwiczeniem utrwalającym pozycję języka, a także sprawdzającym wytrzymałość jego mięśni jest utrzymywanie języka "przyklejonego" do podniebienia twardego, zassanie go i utrzymywanie w górze podczas kląskania w takiej pozycji przez ok. 10 sekund. Jeśli któryś z boków języka odkleja się, opada, tzn., że wymaga dłuższego ćwiczenia, ponieważ podczas artykulacji ponownie będzie zbliżał się do jednego z policzków. Terapia sygmatyzmu bocznego jest długa i żmudna, wymaga wiele czasu i wysiłku, zarówno ze strony pacjenta, jak i terapeuty, ale tylko uzyskanie prawidłowego ułożenia narządów w czasie spoczynku i w czasie artykulacji głoski w izolacji może przynieść spodziewany efekt. Nie można zbyt szybko przejść do kolejnego etapu utrwalania lub pominąć któregoś z nich, ponieważ będziemy stale wracać do punktu wyjścia.
Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.
Logopeda radzi
Uzyskaj dostęp do:
Jak korzystać z serwisu?
Terminarz
Ćwiczenia na życzenie
Szukasz ćwiczenia? Zgłoś nam, jakiego ćwiczenia potrzebujesz, a nasi eksperci opracują je specjalnie dla Ciebie.
Skorzystaj z zaproponowanych przez Twojego logopedę materiałów, które znacznie przyśpieszą efekty terapii zaburzenia:
Życzymy jak najlepszych efektów!
