Częstą przyczyną nosowania funkcjonalnego może być brak kontroli słuchowej, utrwalony nieprawidłowy tor oddechowy spowodowany przerośniętymi migdałkami podniebiennymi lub wycięciem trzeciego migdałka, długotrwałą niedrożnością nosa lub obniżoną sprawnością podniebienia miękkiego. Brak odruchu wymiotnego może wskazywać na główną przyczynę nosowania u pacjenta. W czasie terapii należy skupić się na usprawnianiu słuchu, ćwiczeniach oddechowych polegających na różnicowaniu i kontrolowaniu wdechu i wydechu, wydłużaniu ustnej fazy wydechowej. Niezbędne są również ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne oraz podniebienie miękkie, masaże i ćwiczenia mięśni oddechowych. Odpowiednie przygotowanie do ćwiczeń na głoskach mogą stanowić wszelkiego rodzaju ćwiczenia i zabawy oddechowe- chrząkanie, "gulgotanie", chuchanie, sapanie, ziewanie i dmuchanie. Wypracowywanie prawidłowego toru oddechowego oraz jego stabilizacja. Również ćwiczenia ze słomką oraz nauka prawidłowego połykania pokarmów stałych i napojów może wspomóc terapię nosowości. Jedynie systematyczna i długotrwała praca może przynieść spodziewane efekty, co nie jest łatwe do osiągnięcia przy tego typu zaburzeniach. Jeśli uda się uzyskać prawidłową kontrolę oddechu i świadome operowanie narządami artykulacyjnymi, można przejść do pracy na samogłoskach, zachowując kolejność- a, o, e, u, y, i. Następnie przechodzi się do wywoływania spółgłosek. Należy unikać zaciskania skrzydełek nosa podczas pracy nad uzyskaniem prawidłowego oddechu. Odpowiedni tor trzeba uzyskać dzięki świadomości ruchów i napięcia odpowiednich partii mięśni, a nie dzięki mechanicznemu torowaniu strumienia powietrza, którego nie można odpowiednio utrwalić.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...