Najpierw trzeba się zająć wywołaniem i utrwaleniem prawidłowej wymowy głoski "k" w wygłosie, jeśli jesteście na etapie pracy nad tą głoską. Można zacząć od ćwiczenia "k" w sylabach zamkniętych poprzedzonych ćwiczeniami usprawniającymi podniebienie miękkie np. chrapanie, udawanie kasłania, chuchanie, ziewanie przy szeroko otwartych ustach, picie gęstego napoju przez słomkę. Artykulację może ułatwić odchylenie głowy do tyłu, np. wykonywanie ich na leżąco. Następnie można przejść do ćwiczenia głoski w pseudowyrazach łączących wszystkie pozycje artykulacji "k", gdzie narządy artykulacyjne nie zmieniają znacząco swojej pozycji, np. kek, kok, kuk, kyk, kikek, kikok. Głoska "r" pojawia się najpóźniej w mowie, dopier około 5 roku życia, wymaga dużej sprawności języka, do której dziecko przygotowuje się poprzez naukę innych głosek. Jej wywoływanie można zostawić na dalszy etap terapii, jeśli samoistnie nie pojawi się do około 6 roku życia, kiedy dziecko powinno dysponować pełnym repertuarem głosek. Obecnie większy problem stanowi boczna realizacja głosek szumiących, która świadczy o braku prawidłowej pionizacji języka oraz o niedostatecznym wyćwiczeniu jego mięśni, by mogły utrzymać język w pozycji medialnej. Aby skorygować artykulację należy wykonywać symetrycznie ćwiczenia języka, wskazać dziecku kierunek przepływu powietrza środkową częścią języka, np. dzięki dmuchaniu przez słomkę ustawioną na jego środku, układanie rynienki z języka i dmuchanie przez nią. Wskazywanie miejsca artykulacji tuż za górnymi zębami i dmuchanie na zęby oraz utrwalanie prawidłowej pozycji spoczynkowej języka, a także kląskanie jak konik i od tej pozycji przechodzenie do utrzymywania języka przyklejonego do podniebienia, z pomocą szpatułki jeśli dziecko nie jest w stanie zrobić tego samodzielnie.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...