Przy tak rozległej dyslali wielorakiej proponowałabym rozpoczęcie terapii od przygotowania narządów artykulacyjnych, tzn. od ich intensywnego i systematycznego wzmacniania, wskazywania wzorców artykulacyjnych poprzez różne układy języka, warg i policzków, na tym etapie jeszcze bez wprowadzania ćwiczeń na głoskach. Warto na tym etapie wprowadzić również ćwiczenia słuchu fonemowego, a także ćwiczenia fonacyjne i oddechowe, które nie tylko wspomogą prawidłową pracę aparatu artykulacyjnego i oddechowego, ale też wspomogą naukę poprawnej wymowy. Gdy wargi, język, policzki, a także podniebienie miękkie będą wystarczająco sprawne, można przejść do wywoływania i utrwalania poszczególnych głosek. Ze względu na duże rozbieżności w dokonywaniu substytucji głoskowych, a także ich niejednolity schemat, radzę zacząć od utrwalenia w mowie czynnej głosek prymarnych, śledząc naturalną kolejność pojawiania się głosek w mowie tak, by wywołać i przypomnieć sobie artykulację wszystkich głosek- [p], [b], [m], [d], [t], [n], [w], [f], [l], [k], [g], [h], [j], [ł]. Oczywiście nie trzeba na dłużej zatrzymywać się przy głoskach, które dziecko dobrze realizuje, ale pomimo to warto je przypomnieć i utrwalić dla pewności i komfortu artykulacyjnego chłopca. Osobną sprawą są głoski trzech szeregów, należy dobrze utrwalić artykulację głosek, które już częściowo występują w repertuarze artykulacyjnym chłopca, tzn. głoski syczące. Powinien dobrze je różnicować między sobą, by móc dokonywać różnicowania z głoskami pozostałych szeregów. Następnie warto wprowadzać głoski szeregu ciszącego i na końcu głoski szumiące. Należy pamiętać o tym, że nowych głosek nie można wprowadzać zbyt szybko, każda z nich musi zostać dobrze utrwalona i musi być różnicowana ze znanymi już głoskami, by nie uległa deformacji podczas wprowadzania nowych głosek.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...