Po pierwsze skierowałabym pacjenta do ortodonty (o ile już nie jest w trakcie terapii). Najwidoczniej brak możliwości prawidłowej dentalizacji wpływa także na pracę języka. Sądząc po opisie, pacjent nie ma prawidłowo wyćwiczonej nasady języka – samo polecenie, aby dziecko schowało czubek języka za zęby nie zawsze wystarcza, aby efekt był zadowalający. Język przyzwyczajony do pracy tylko w przedniej części napiera na zęby, nasada nie unosi masy języka, do tego żuchwa potęguje wrażenie za bardzo pracującego „przodu” – mogą to być skutki występującego seplenienia przyzębowego. Dlatego skupiłabym się przede wszystkim na ćwiczeniach artykulacyjnych wykonywanych przy głoskach tylnojęzykowych. Również ćwiczyłabym logatomy i sylaby z głoskami tylnojęzykowymi k, k’, g, g’, x, x’, by jeszcze bardziej pobudzić nasadę języka do pracy. Niestety kwestia wędzidełka również jest tutaj istotna – być może dziecko jest w stanie unieść czubek języka (w opisie było podane, że wędzidełko jest lekko skrócone), jednak poza tym występują problemy z  ruchomością języka. Należy zatem sprawdzić, jak pracuje także środkowa część języka- czy dziecko wykona np. ćwiczenie „koci grzbiet” (zaczepianie czubka języka o dolne zęby i wysklepianie środka języka) lub czy jest w stanie unieść boki języka i przytrzymać je przy górnych zębach trzonowych. Od możliwości wykonania tych ruchów będzie w dużym stopniu zależał schemat dalszego postępowania w opisanym przypadku.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Malwina Wilczyńska

Absolwentka logopedii i filologii polskiej na Wydz...