Należy utrwalić w mowie spontanicznej głoski, które najczęściej substytuuje dziecko. Jeśli głoska występuje w izolacji i jest prawidłowo realizowana, należy przejść do jej ćwiczenia w sylabach i w połączeniach spółgłoskowych, by przejść do pseudowyrazów, wyrazów i całych fraz. Wywołanie głoski [r] można pozostawić na koniec terapii, ponieważ dziecko ma jeszcze czas na jej pojawienie się, powinna być obecna w mowie dopiero ok.5/6 roku życia w zależności od sprawności artykulacyjnej konkretnego dziecka. Ważniejsze jest natomiast wykorzystanie w mowie czynnej umiejętności, które posiada dziecko. Pracę nad utrwalaniem poszczególnych głosek powinno się rozpoczynać w kolejności, w jakiej głoski pojawiają się w repertuarze dziecka, a więc i szereg szumiący będzie ćwiczony dopiero wtedy, gdy poprzedzające go głoski zostaną zautomatyzowane w spontanicznych wypowiedziach. Jeśli podopieczny już dość dobrze opanuje daną głoskę w różnych pozycjach w wyrazie, a także w różnorodnych połączeniach spółgłoskowych, można dokonać jej różnicowania z głoską przeciwstawną, np. [k]-[t]-[h], [s]-[sz], itp., by uniknąć problemu substytuowania głosek. Dźwięki powinny być dobre różnicowane słuchowo, by dziecko nie myliło ich również w czasie budowania wypowiedzi.

Jeśli napotkaliście Państwo na podobny problem i chcielibyście uzyskać indywidualną poradę ekspercką - zachęcamy do zadawania pytań.

Agnieszka Śladowska

Logopeda i filolog polski, absolwentka Uniwersytet...