Diagnoza osób jąkających się prowadzona jest według modelu (Tarkowski, 2002):

• medycznego (Mitrinowicz), który uwzględnia ogólny stan pacjenta oraz funkcjonowanie aparatu mowy. Powinny być wykonywane badania otolaryngologiczne oraz oddychania;
• psychologicznego (Obuchowska), według schematu badania psychologicznego, który zawiera: dane ogólne, problem kliniczny, dane kliniczne, testowe, eksperymentalne, hipotezę diagnostyczną, wartości pozytywne;
• logopedycznego (Lechta), który uwzględnia diagnostykę dziecka przedszkolnego, szkolnego i osoby dorosłej;
• terapeutycznego, który próbuje uwzględnić integrację pozostałych modeli diagnozy.