Kappacyzmem (czasem: kekaniem) nazywane są nieprawidłowości związane z realizacją głoski /k/. Głoska ta pojawia się w rozwoju mowy dziecka wcześnie, już w 1 – 2 roku życia. Występują 2 podstawowe zaburzenia w zakresie wymowy głoski /k/: parakappacyzm i mogikappacyzm.

            Parakappacyzm, inaczej substytucja, polega na zastępowaniu głoski /k/ inną głoską, w tym wypadku jest to zwykle głoska przedniojęzykowa /t/. Czasem głoska ta zastępowana jest przez głoskę /p/ lub /x/, jednakże dzieje się tak zdecydowanie rzadziej. Głoska /t/ jest najczęstszą substytucją dźwięku /k/ z tego względu, że podczas wymowy obu głosek udział biorą te same partie mięśni. W przypadku głoski /k/ jest to mięsień podłużny dolny, który skraca język, uwypukla jego grzbiet i kieruje przód języka na dno jamy ustnej, a w przypadku /t/ jest to mięsień podłużny górny, który skraca język i unosi jego przód.